“Τι κοινό μπορεί να έχουν η τέως, επί τιμή, πρόξενος της Ελλάδας στη Λυών, ένας Μηχανολόγος Μηχανικός που τώρα μένει στο Μαρούσι και μία καθηγήτρια, μοναχή -αλλά και πρώην Ηγουμένη- του Τάγματος των Αδερφών του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως;
Και οι τρεις τους έζησαν μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του σύγχρονου Πειραιά, τον βομβαρδισμό του από τους συμμάχους την 11η Ιανουαρίου 1944 και συναντήθηκαν, χωρίς καν να γνωρίζει ο ένας τον άλλον, ως ομιλητές σε εκδήλωση στη αίθουσα της Δημοτικής Πινακοθήκης της πόλης 81 χρόνια μετά!
Ο λόγος για την Δρ. Αικατερίνη Βαλασοπούλου, τον Δημήτρη Καπετανάκη και την Αδελφή Αλβέρτα, ήρωες μαζί με τόσους άλλους Πειραιώτες, που οι συγκλονιστικές περιγραφές τους καθήλωσαν και τον πιο αδιάφορο ακροατή. Ήρωες και αυτόπτες μάρτυρες μίας ημέρας που ο Πειραιάς γέμισε πύρινες λαμαρίνες, πυκνούς μαύρους καπνούς, χαλάσματα, φωνές και πολύ πόνο. Ήρωες που αντιστάθηκαν στο κακό, προοδεύσαν στη ζωή τους και στάθηκαν, δακρυσμένοι αλλά και νικητές, μπροστά μας να μας πουν: «Δεν έζησα από τον βομβαρδισμό… επέζησα».
Εκδηλώσεις για τον βομβαρδισμό του Πειραιά (από τους συμμάχους) έχουν γίνει πάρα πολλές, ωστόσο εκδήλωση με ομιλητές ανθρώπους που εκείνη την εποχή ήταν μικρά παιδιά ή έφηβοι μάλλον δεν έχει γίνει ξανά και αυτό οφείλεται στην έξοχη πρωτοβουλία του 3ου ΕΠΑΛ* Πειραιά και της Ελληνογαλλικής Σχολής «Jeanne D’ Arc»* που υπό την υποστήριξη του Κέντρου Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης του Δήμου Πειραιά κατάφεραν και έφεραν στην επιφάνεια δραματικές στιγμές από εκείνο το πρωινό της ηλιόλουστης, αν και χειμωνιάτικης Τρίτης, του 1944.
Ας παρακολουθήσουμε λίγα από όσα περιέγραψαν σε όσους είχαν την τύχη να τους ακούσουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά την περασμένη Παρασκευή (10/1):”